Widzimy na co dzień, jak wielką rolę odgrywają fundacje, stowarzyszenia, a także ruchy nieformalne w rozwoju społeczeństwa obywatelskiego, budowaniu poczucia wspólnoty, wypełnianiu misji edukacyjnej, niesieniu pomocy potrzebującym.
Działając od wielu lat w trzecim sektorze w naszych krajach, zdajemy sobie sprawę, jak wygląda rzeczywistość pracy edukacyjnej i aktywistycznej w NGO. Wiedzieliśmy, że koszty takiej pracy i zaangażowania ze strony edukatorek, edukatorów, aktywistek i aktywistów są ogromne i często skutkują wypaleniem zawodowym. Nie znaliśmy jednak skali tego zjawiska, a dostępna wiedza o jego przyczynach i skutkach była wyrywkowa i nieusystematyzowana.
Zaczęliśmy więc od badań – przeprowadziliśmy desk research i pogłębione wywiady z zespołami lokalnymi organizacji (zarówno z osobami pracowniczymi, wolontariackimi, jak i liderskimi) działającymi w środowiskach wymagających szczególnego zaangażowania w Polsce, Chorwacji i Słowenii, a także a także z ekspertkami z tych trzech krajów Uzyskaliśmy obraz organizacyjnych, finansowych i emocjonalnych trudności związanych z pracą w trzecim sektorze. Brak wsparcia w kryzysie, problemy na poziomie zarządzania, brak superwizji czy przerzucanie odpowiedzialności za wypalenie zawodowe na jednostkę to tylko część z wyzwań, z którymi muszą mierzyć się zespoły i poszczególne osoby zatrudnione w NGO.
Uporządkowaliśmy zebrane informację, co pozwoliło nam określić skalę, wskazać przyczyny, i skutki wypalenia zarówno dla organizacji, jak i dla jednostek. Stworzyliśmy portal Burnout Aid, gdzie zgromadziliśmy wiedzę na temat wypalenia zawodowego i aktywistycznego, a także materiały edukacyjne i konkretne narzędzia pomocne przy rozpoznawaniu, przeciwdziałaniu i zapobieganiu wypalenia, w tym test mierzący ryzyko wystąpienia tego zjawiska – w zespole oraz u osób pracowniczych i aktywistycznych.
